პრაღის ქუჩებში ხეტიალისას წვიმამ მომისწრო. ერთხანს გავუძელი, მაგრამ წვიმის წვეთების ნაკადმა სერიოზულად რომ მოიმატა თავშესაფრის ძიება დავიწყე. ამ დროს თავის გადარჩენის ერთადერთი საშუალება კაფე-რესტორანია. გზად ქართული რესტორანი ”ირმასთან” შემხვდა, მაგრამ ქართული სამზარეულოს ნოსტალგია არ მაწუხებდა, ამიტომ გვერდი ავუარე. ეროვნული თეატრისკენ მიმავალ სანაპიროს ქუჩას გავუყევი და კუთხეში რომ დიდფანჯრებიანი რესტორანია იქ შევირბინე.