ეს დღეც პრაღის ღირშესანიშნაობბეის დათვალიერბას მოვახმარე. ჯერ ”ვიშეჰრადი” მოვინახულე საიდანაც ულამაზესი ხედები იშლება. უამრავი ფოტო გადავიღე რომლებსაც თანდათანაბით გამოვაქვეყნებ.

სადილისა და მცირეოდენი შესვენების შემდეგ ისევ გაგრძელდა პრაღის ქუჩებში მოგზაურობა, გეზი ”ჩერტოვკისკენ” მქონდა აღებული როდესაც შევამჩნიე ”კარლოსის ხიდის” ერთერთი კოშკის ღიად დარჩენილი პატარა კარი. შევედი და კიბეებს ავუყევი, ფანჯრებიდან რამდენიმე კარგი ფოტო გადავიღე და ის ის იყო სახურავს მივადექი, რომ მოლარე და ბილეთების ჯიხურიც გამოჩნდა სხვა რა გზა იყო, ამოდენა ძალისხმევის შემდეგ რაც მე კიბეებზე სიარულს მოვანდომე ფული უნდა გადამეხადა, 70 კრონი არც ისე დიდი თანხაა – 4 ლარი. ჰოდა გავიარე დარჩენილი 80 საფეხურიც და ულამაზესი ხედების მომსრე გავხდე, რომელიც კარლოსისი ხიდის სახურავებიდან იშლება.

საიდან დავიწყო აღარც კი ვიცი. ამინდი გაუმჯობესდა და პრაღის ჰრადსაც მივადექი. იმდენი ფოტო გადავიღე რომ…

ძალიან საინტერესო იყო და სანახავად ლამაზი. მოგვიანებთ ალბათ სრულფასოვნად აღვწერ ყველაფერს ახლა კი მხოლოდ რამდენიმე ფოტოს გამოვაქვეყნებ, ქალაქში ფეხით სიარულით, ცივი ქარითა და დისკოთეკის მუსიკით დაღლილს წერის თავი ნამდვილად არ მაქვს

ამინდის გაუარესების გამო ამ ორი დღის მანძილზე ძირითადად ვივაჭრე. არ გამიმართლა, ფასდაკლება თითქმის ვერსად ვიპოვე, ისე კი ფასები საკმაოდ იკბინება, განსაკუთრებით კრონასთან მიმართებაში ევროს და დოლარის გაუფასურების შემდეგ. მიუხედავად ამისა ჩემი საყვარელი სპორტული ფეხსაცმელი მაინც ვიყიდე – 1199 კრონად (ეს 93 ლარია) Power-ის ”ბოტასი”. 4 წლის წინ  თურქეთში წასვლისას ბაზრობაზე ვითომ იაფასიანი სპორტულები ვიყიდე და 60 ლარი გადავაგდე. ”კენველოშიც” კარგი ჯინსები შევარჩიე და…

ეს რაც შეეხება ჩასაცმელს. აი საჩუქრების მხრივ კი ფანტასტიური მდგომარეობაა, ჩეხური ბროლის ნაკეთობები, სვაროვსკის თვლები, სხვადასხვა ნაკეთობები, სამკაულები…

აი მე ყველაზე მეტად რაც მიზიდავს სასმელებია. ბეჰეროვკა ბოთლის ზმის მიხედვით 100-დან 350 კრონამდე ღირს, ეს დაახლოებით 8-დან 27 ლარამდეა. ბეჰეროვკა იქეთ იყოს და ალკოჰოლის მაღაზიები სავსეა სხვადასხვა ფორმის ზომისა და ფერის აბსენტით პრაღაში ეს ჰალუცინოგენშემცველი სასმელი აკრძალული არაა და ბევრი ტურისტი სწორედ აბსენტის დასალევად ჩამოდის აქ – 350-დან 500 კრონამდე ღირს. ჩემი ყურადღება მიიქცია კანაფის არაყმა, კანაფის ფოთლის გამოსახულებით, ზოგიერთ ბოთლში ფოთოლიც დევს, ზოგში კი კაკლებია მოთავსებული, რა თქმა უნდა სასმელთან ერთად. არასდროს დამილევია, უნდა გავსინჯო აუცილებლად, იმედია ”ტრუხა” არ იქნება

მოკლედ რომ დავჯექი ძალიან სანტერესო დღის ამბების დასაწერა აღმოჩნდა რომ ვებსაიტი აღარ მუშაობს ადმინისტრატორს, ამერიკელ ანდრეის რაღაც არ მოწონებია პროგრამულ კოდებში და მთელი სერვერი გაუთიშავს. მას შემდეგ ვზივარ და პრაღაზე წერის ნაცვლად სერვერიდან სერვერზე გადამაქვს ფაილები. მესამე დღის ამბებს ხვალ დავწერ…

მესამე დღის ამსახველი მოკლე ვიდეო:

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=Z41XPp0rfec]

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=IDYqaZcsYg8]

ეს მოკლე ვიდეო დღევანდელი გასეირნების შესახებ.

გამარჯობა! გუშინ ინტერნეტი ვერ ჩავრთე და ამიტომ გუშინდელ შთაბეჭდილებებს დღეს დავწერ.

თუ არ ჩავთვლით თბილისის საერთაშორისო აეროპორტში ”განცდილს” (ჩასხდომის წინ სასაჩუქრე ღვინო ჩამომართვეს) მშვენივრად ვიმგზავრეთ. აეროპორტიდან რომ გამოვედი ისეთი შეგრძნება მქონდა საკუთარ ქალაქში შევაბიჯე ფეხი. მცირედი აღელვებაც კი არ მიგრძვნია 4 წლის უნახავ ქალაქში მოხვედრის შემდეგ, შეიძლება ღამის თევის გამო.

ჯერ ავტობუსით შემდეგ კი მეტროთი სტარომესტკაზე მოვხვდი და სისხამ დილით ცარიელი ”სტარო მესტა ნამესნის” მოედანი ისე გადავკვეთე, რომ ერთი გიჟი ფოტოგრაფის მეტი არავინ მინახავს. შემდეგ ტინსკაც ვიწრო, ძველებური ქუჩა და ჩვენი აპარტამენტიც ვიპოვე.

პირველი დღე იმდენი ვიბოდიალეთ პრაღის ქუჩებში, რომ საღამოს 8-ზე სახლში დასავენებლად შესულს ისე ჩამეძინა რომ გათენება ძლივს გავიგე.

სწორედ ასე დაახასიათა ინგლისის (გაერთიანებული სამეფოს) პრემიერ-მინისტრმა ნევილ ჩემბერლენმა ჩეხოსლოვაკია, როდესაც 1938 წელს ჰიტლერს სუდეტის ოლქის ანექსიაზე შეუთანხმდა.

მესამე რეიხის პრეტენზიები ჩეხოსლოვაკიის შემადგენლობაში მდებარე სუდეტის ოლქზე „გამყარებული“ იყო ყველა იმ „არგუმენტით“, რომელიც დღეს რუსეთის მხრიდან გვესმის აფხაზეთისა და „სამხრეთ ოსეთის“ მიტაცების დასასაბუთებლად – მათ შორის საკუთარი მოქალაქეების მითიური საფრთხისგან დაცვის უფლებით – 1938 წელს ამ არგუმენტებმა გაჭრა.

ბიძინა რამიშვილი, რადიო ”თავისუფლება”, პრაღა

ორმოცი წლის წინათ მსოფლიოს თვალწინ საბჭოთა ტანკები ჩეხოსლოვაკიაში შეიჭრნენ და ბოლო მოუღეს იმედებს, რომ საბჭოთა ბლოკში შესაძლებელი იყო ეგრეთწოდებული “ადამიანური სახის სოციალიზმის” არსებობა. 1968 წლის აგვისტოში ჩაკლეს “პრაღის გაზაფხულის” სახელით ცნობილი რეფორმატორული მოძრაობა. მას მოჰყვა ხანგრძლივი ზამთარი, რომელმაც ორი ათეული წელი გასტანა.

ყველაზე კარგად ალბათ პრაღელებს ესმით, რას ნიშნავს საქართველოში რუსეთის ტანკების თარეში. მრავალი მიმომხილველი და პოლიტიკოსი ავლებს ამ დღეებში პარალელებს დღევანდელ საქართველოსა და 1968 წლის ჩეხოსლოვაკიას შორის.

20 აგვისტოს ჩეხეთში ”ვარშავის ბლოკის” (რუსეთის) ჯარების შესვლის დღეს აღნიშნავენ. ამ თარიღისთვის ბევრი რამის დაწერას ვაპირებდი, მაგრამ პრაღის ოკუპაციიდან 40 წლის შემდეგ რუსის ჯარის მიერ საქართველოს დიდი ნაწილის ოკუპაციის პროცესის შემხედვარე იძულებული ვარ საკუთარ გასაჭირზე უფრო მეტი ვწერო, ვიდრე პრაღის ამბები გავიხსენო.

ჩეხეთი 1968 და საქართველო 2008-ს შორის რომ ბევრი საერთოა და ორივე შემთხვევაში რუსეთის მიზანი რომ ერთი იყო, ამაზე ამ დღეებში ბევრმა ცნობილმა და ავტორიტეტულმა ადამიანმა ილაპარაკა. მე იმით ვიყავი უკმაყოფილო და გაბრაზებული რომ თავად ჩეხები არაფერს ამბობდნენ. ჩეხეთის პრეზიდენტმა კი აშკარად პრორუსული პოზიცია დაიკავა. ამას რუსეთის პირველმა არხმა სიუჟეტიც კი მიუძღვნა.

მაგრამ ჩეხეთი იმით განსხვავდება ბევრი სხვა ქვეყნისგან, რომ იქ პრეზიდენტის სიტყვა მთელი ქვეყნის სიტყვას არ ნიშნავს. სიმბოლურია რომ ზუსტად პრაღაში რუსეთის ჯარის შესვლის დღეს ჩეხეთის მთავრობამ სპეციალური განცხადება გაავრცელა, რომელშიც საქართველოში განვითარებული მოვლენები 40 წლის წინ ჩეხოსლოვაკიაში მომხდართანაა გაიგივებული და დაგმობილია რუსეთის საქციელი.

2008 წლის აგვისტოში საბჭოთა კავშირისა და „ვარშავის ბლოკის“ ჯარების ჩეხოსლოვაკიაში ინტერვენციის 40 და ამ ინტერვენციის ყველაზე ცნობილი მსხვერპლის იან პალახის დაბადების 60 წელი სრულდება, რომელმაც ინტერვენციის მიმართ პროტესტის ნიშნად თავი დაიწვა.

როგორც თვითმხილველნი ყვებიან, 1969 წლის 16 იანვარს, დაახლოებით დღის ოთხ საათზე ჩეხი სტუდენტი იან პალახი ვაცლავის მოედანზე ეროვნულ მუზეუმს მიუახლოვდა, პლატო გაიხადა, პლასტმასის ბოთლიდან, რომელიც თან ჰქონდა მოტანილი, ბენზინი გადაისხა და ასანთს გაჰკრა.

აალებულ ახალგაზრდას გამვლელები მიცვივდნენ და თავიანთი პალტოები, ქურთუკები ზედ დააყარეს და ცეცხლის მოგუდვა და ჩაქრობა მოახერხეს. მიუხედავად ამისა, მისი გადარჩენა უკვე შეუძლებელი იყო – სამი დღის შემდეგ იგი მრავალრიცხოვანი მძიმე დამწვრობების გამო საავადმყოფოში გარდაიცვალა.